Objawy Do zakażenia roślin dochodzi zazwyczaj na polu uprawnym. Na szczypiorze cebuli powstają jasne, rozmyte plamy, a na zamierających szczypiorach pojawia się szary nalot zarodników. Często jednak objawy choroby pojawiają się dopiero w okresie przechowywania cebul. Zaczynają one gnić. Ich łuski stają się brunatne i miękkie, a na powierzchni pojawia się szary, pylący nalot zarodników oraz czarne sklerocja. Na plantacjach nasiennych przy silnym porażeniu dochodzi do obumierania całych kwiatostanów. Czasami porażenie jest częściowe, nasiona zostają wytworzone, ale są porażone i nie nadają się do siewu. W przechowalniach choroba rozwija się i rozprzestrzenia szybko, doprowadzając do całkowitego zgnicia cebul.
Epidemiologia Wywołujące chorobę patogeny zimują w postaci grzybni i sklerocjów na pozostałych w glebie resztkach roślin po ich zbiorze. Mogą w glebie przetrwać kilka lat. Wytwarzają w tym czasie zarodniki konidialne, które porażają młode, zasadzone cebulki lub siewki z zasianych nasion. Wnikają do nich głównie przez uszkodzenia mechaniczne, lub przez nakłucia i rany spowodowane przez żerujące na cebulach i siewkach owady. Siewki wykiełkowane z zakażonych nasion są porażone od samego początku wzrostu.