Niedogodnością tej techniki fotograficznej jest brak możliwości obliczenia parametrów ekspozycji. Jedyną stałą wartością jest czas otwarcia migawki – Czas B, wartość przysłony ustawiana jest dla uzyskania odpowiedniej głębi ostrości. O prawidłowej ekspozycji decyduje siła fotografowanych źródeł światła i ich odległość od aparatu – ze zwróceniem uwagi na czułość (ISO), ustawioną w aparacie.
Unikatowość nocnej fotografii to zdecydowanie inny odbiór miejsca, scenerii – fotografowanej w nocy, od tego samego miejsca fotografowanego w dzień.
Wymagania techniczne Aparat fotograficzny z możliwością ręcznego (manualnego) ustawienia ostrości i parametrów ekspozycji (przysłona, czas), w tym czasu: „B”; statyw (klamra zaciskowa); pilot (wężyk spustowy); latarka, kolorowe filtry (inne źródła światła – ze zróżnicowaną temperaturą barwową światła – uzyskiwane interesujące efekty świetlne).
Historia Jednym z pionierów nocnej fotografii był amerykański fotograf John Adams Whipple (1822–1891) - autor pierwszych nagrodzonych fotografii Księżyca i nocnego nieba (gwiazd).