Wojciech Blicharski (ur. 18 kwietnia 1889 w Petlikowcach Starych, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Franciszka i Agnieszki z Rybickich urodzony 18 kwietnia 1889 w Petlikowcach Starych, w ówczesnym powiecie buczackim Królestwa Galicji i Lodomerii. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Tarnopolu. Powołany do armii austriackiej. Walczył na froncie włoskim. W 1917 został ranny. Był wówczas jednorocznym ochotnikiem tytularnym kapralem w 1. kompanii c. i k. Pułku Piechoty Nr 7Jako Wojciech Bliharski. .. W tym pułku został mianowany porucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1918 w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1918 został internowany przez Ukraińców.
Po uwolnieniu (15 czerwca 1919) wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie 1920 r. W 1920 dowódca kompanii 29 pułku piechoty, a w 1921 referent oświatowy 10 Dywizji Piechoty. 28 października 1921 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. W 1936 był kierownikiem Publicznej Szkoły Powszechnej w Mikulińcach., a później w Tarnopolu.