W marcu 1939 objął dowództwo plutonu żandarmerii w Jarosławiu, którym dowodził w czasie kampanii wrześniowej 1939. Walczył w Armii „Karpaty”. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. Figuruje na liście wywózkowej z 1 kwietnia 1940.
Życie prywatne Był żonaty, miał syna Zdzisława.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON..