W 1915 powołany do służby w niemieckiej Landwerze (wojska rezerwowe), był kancelistą w Kłajpedzie. 19 listopada 1918 zwolniony ze służby, powrócił do Wronek, gdzie wszedł w skład Rady Robotniczej i żołnierskiej. Uczestniczył w zbrojnych przygotowaniach do powstania wielkopolskiego. Od 30 grudnia brał udział w akcji wyzwolenia Wronek, następnie 6 stycznia 1919 uczestniczył w zdobyciu Miałów. Z ramienia Powiatowej Rady Ludowej sprawował nadzór nad niemieckimi komisariatami obwodowymi we Wronkach, był zastępcą komendanta na obwód Wronki I.
W okresie międzywojennym przeszedł do pracy w samorządzie terytorialnym. W latach 1918–1924 pełnił funkcję komisarza obwodowego we Wronkach, a w 1924 – 1928 w Dusznikach. Od 12 maja 1928 był burmistrzem Międzychodu oraz członkiem tamtejszego Powiatowego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, przewodniczącym Rady Nadzorczej Szkoły Dokształcającej Zawodowej. Nastąpiło wówczas znaczne ożywienie gospodarki miasta, rozwój gimnazjum, uporządkowanie spraw finansowych i uaktywnienie kulturalnego życia miasta