Drugie badanie W 1987 Nuttin opublikował opis kolejnego badania, eksperymentów przeprowadzonych w 1984 i 1985 z pomocą Hilde Sas. Z powodu daleko idących implikacji efektu litery z imienia dla teorii psychologicznych Nuttin uznał za rozsądne sprawdzić wpierw ogólność i siłę efektu, nim założy się program badawczy skierowany ku zrozumieniu procesów afektywnych i kognitywnych leżących u jego podłoża. Zastanawiał się, czy efekt litery występuje we wszystkich kulturach i społecznościach językowych bądź czy może poprzednie badanie wykazało taki efekt z powodu pewnych niepoznanych jeszcze idiosynkratycznych aspektów holenderskiego w Belgii.
Metoda Międzyjęzykowe badania przeprowadzono na 13 europejskich uniwersytetach, wykorzystując 12 różnych języków, mianowicie holenderski, angielski, fiński, francuski, niemiecki, grecki (jako jedyny w badaniu język zapisywany alfabetem niełacińskim), węgierski, włoski, norweski, polski, portugalski i hiszpański. Pierwotny projekt nie nadawał się zbytnio do długodystansowych badań i standaryzacji, zastąpiono go prostszym, łatwiejszym do replikacji. Badanych proszono o zaznaczenie sześciu najbardziej lubianych dużych liter w losowej liście zawierającej wszystkie litery lokalnego alfabetu, ponownie bez większego namysłu. Najbardziej preferowaną oznaczyć mieli liczbą 1, kolejną 2 i tak dalej.