Pederastia w świecie greckim polegała na relacji między dorosłym mężczyzną – erastesem, a młodzieńcem – eromenesem. Najczęstszym miejscem nawiązywania relacji był gimnazjon, czemu sprzyjało ćwiczenie nago. Relacja erastesa i eromenosa jest niesymetryczna. Erastes pożąda fizycznie eromenesa, zaś pożądanie w drugą stronę traktowane było przez Greków jako zboczenie. Eromenes może odczuwać do erastesa miłość bez aspektu fizycznego, może jednak w ramach wdzięczności zaspokajać go seksualnie.
Postrzeganie homoseksualizmu męskiego Homoseksualizm nie był częstym tematem w komediach attyckich. W starej komedii pojawiają się wątki ośmieszające lub krytykujące biernych uczestników aktów seksualnych między mężczyznami. Sokrates jest przedstawiany przez Platona i Ksenofonta w kontekstach homoseksualnych. Pochwalał on powstrzymywanie się od fizycznego spełnienia i w tym kontekście według Dovera eros homoseksualny nadawał się o wiele lepiej od powiązanego z reprodukcją heteroseksualnego. W Prawach (636a–c) Platon określa czerpanie przyjemności z uczestnictwa w homoseksualnym akcie płciowym za rzecz niezgodną z naturą. Będący bohaterem dialogu Ateńczyk sugeruje nawet zakazu homoseksualnych stosunków (838e–839b).