Atrybuty muzyczne były często wykorzystywane w portretach kobiecych – siostrę Manueli, markizę Santa Cruz Goya namalował z lirą.
Według Camóna Aznara w zbiorach Prado znajduje się rysunek przygotowawczy, a olejny szkic w Nowym Jorku.
Technika i styl Portret jest utrzymany w uporządkowanym i pogodnym stylu neoklasycznym; księżna w koronie z kwiatów i o smukłych ramionach przypomina klasycystyczne rzeźby muz. Ze względu na kolorystykę i delikatność przedstawienia jest przez niektórych autorów uważany za portret rokokowy. Energiczna technika malarza zachowuje jeszcze cechy stylu préciosité i kolorystyki typowej dla portretów z XVIII w., ale smugi światła i czarne pociągnięcia pędzlem są właściwe dla późniejszego stylu artysty. Goya zaczął używać więcej czerni i energicznie nakładać duże ilości farby. Tkaniny są oddane z dbałością o szczegóły, podczas gdy szybkie pociągnięcia pędzlem widoczne na kwiatach czy załamaniach żółtego szala są zapowiedzią impresjonizmu.
Proweniencja Obraz należał do kolekcji książąt Abrantes i ich potomków, kolejnymi