thumb|240px|Zamarły pąk różanecznika katawbijskiego thumb|240px|Przekrój przez zamarły pąk thumb|240px|Faza konidiogenezy Zamieranie pąków różanecznika (ang. Rhododendron bud and twig blight) – grzybowa choroba różaneczników wywołana przez Seifertia azaleae. Choroba nosi też nazwę obumieranie paków kwiatostanowych różanecznikówErica. Rocznik roślin wrzosowatych. 1995/ 06/ str. 7-14. Czekalski M., Fruzynska-Jozwiak D. Obumieranie pąków kwiatostanowych różaneczników.

Objawy Po raz pierwszy zamieranie pąków różanecznika zaobserwowano w USA, Anglii i Włoszech dopiero w 2001 r. W Polsce po raz pierwszy chorobę zaobserwowano w 1966 r. Jest rzadka, ale rozprzestrzenia się. W Parku Szczytnickim we Wrocławiu obserwowano bardzo silne porażenie nią różaneczników. Objawy choroby są bardzo charakterystyczne i łatwe do rozpoznania. Pierwsze objawy pojawiają się u podstawy pąków kwiatowych w postaci martwiczych brunatnych plam. Martwiczy obszar rozprzestrzenia się i wkrótce całe pąki brunatnieją, kurczą się i zamierają, ale nie gniją i nie opadają, lecz pozostają na pędach. Później pojawia się na nich ciemnobrunatny nalot zarodników konidialnych. Mają postać pałeczek wyrastających na długich trzoneczkach.