Co prawda w toku wojny stuletniej i sporu o koronę francuską Jan wsparł stronnictwo angielskie Edwarda III Plantageneta, jednak z czasem powrócił na stronę króla Francji. Za pośrednictwem Filipa VI zażegnał też spory z Luksemburgami i stał się ich sprzymierzeńcem: efektem tego sojuszu był przywilej przyznany w 1348 przez cesarza Karola IV Luksemburskiego, nominacja syna Jana Henryka na cesarskiego wikariusza w 1349 i wreszcie w 1354 małżeństwo najstarszej córki Jana (i jego spadkobierczyni, gdyż wszyscy synowie zmarli wcześniej), Joanny z Wacławem (bratem Karola IV, księciem Luksemburga).
Rodzina 19 lipca 1311 Jan poślubił Marię (1303–1335), córkę hrabiego Évreux, Ludwika (syna króla Francji, Filipa III Śmiałego i Marii z Burgundii, siostry dziadka Jana). Mieli sześcioro dzieci: Joanna (1322–1406), następczyni Jana na tronie książęcym Brabancji i Limburgii, żona hrabiego Holandii i hrabiego Hainaut, Wilhelma II, a następnie księcia Luksemburga, Wacława I Małgorzata (1323–1368), żona hrabiego Flandrii, Ludwika II de Male Maria (1325–1399), żona księcia Geldrii, Renalda III Jan (1327–1335), mąż Marii, córki króla Francji, Filipa VI Henryk (?–1349), mąż Joanny, córki króla Francji, Jana II Dobrego Gotfryd (?–1352).
Jan miał też liczne dzieci nieślubne.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Brabancji Kategoria:Władcy Limburga Kategoria:Dynastia z Louvain Kategoria:Urodzeni w 1300 Kategoria:Zmarli w 1355