W latach 1693–1694 za namową biskupa Edmunda Gibsona odbył podróż po ojczystej Walii, gromadząc materiały do wydanej w 1695 nowej edycji Britannii Williama Camdena. Praca ta pchnęła go do własnych badań nad kulturą społeczności celtyckich. Między 1697 a 1701 rokiem odbył wraz ze współpracownikami szereg podróży do Walii, Szkocji, Irlandii, Kornwalii i Bretanii, dokumentując miejscowe zwyczaje, zabytki, języki i kulturę materialną. Plonem pionierskich badań Lhuyda miała być monumentalna praca Archaeologia Britannica, nigdy nieukończona; w 1707 roku ukazał się zaledwie jej pierwszy (i jedyny) tom. Zawarte w nim zostały gramatyki języków irlandzkiego, kornijskiego i bretońskiego oraz słowniki irlandzkiego, bretońskiego i walijskiego wraz z omówieniami i wywodami etymologicznymi oraz przegląd zabytków piśmiennictwa walijskiego i dawnej walijskiej poezji.
Jego nazwiskiem nazwana została lilijka alpejska (Lloydia serotina) oraz gatunek kredowego mszywioła Charixa lhuydi (pierwotnie opisany jako 'Membranipora' lhuydi).
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy botanicy Kategoria:Brytyjscy językoznawcy Kategoria:Walijscy naukowcy Kategoria:Urodzeni w 1660 Kategoria:Zmarli w 1709 Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych