Dumas pisał o nim: zawsze miło jest się z nim spotkać, bo zabawnie gada; dajcie mu za lokai Mascaryla i Figara, a niech zostanę Grzegorzem Dyndałą, jeśli ich obu nie wystrychnie na dudków.
Zorganizował potem trupę teatralną, z którą zawędrował do Petersburga i Konstantynopola, i która ostatecznie go zrujnowała. Po powrocie do Francji zajął się literaturą. Napisał kilka sztuk teatralnych, z których tylko jedna: Sukces, została wystawiona, tylko raz 9 marca 1843 roku. W 1844 roku otrzymał nagrodę Akademii Francuskiej za Elogę o Wolterze.
Bibliografia
Kategoria:Dramaturdzy francuskojęzyczni Kategoria:Dyrektorzy teatrów Kategoria:Francuscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1846