Wysokość budynków w Manderaggio wahała się od dwóch lub trzech kondygnacji na St. Mark Street, przez cztery na St. Lucia Street, do czterech i pięciu kondygnacji na St. Patrick Street i Marsamxett Street.
Na początku XX wieku Manderaggio zamieszkiwała populacja 2544 mieszkańców.
Przebudowa
W wieku XIX i wczesnych latach wieku XX wiele osób apelowało o rozebranie Manderaggio ze względu na ciasnotę i brak warunków higienicznych.
W roku 1913 Attilo Critien, będący szefem Departamentu Zdrowie, odwiedził Manderaggio i stwierdził, że w slumsach było około 330 numerowanych domów. W roku 1938 opublikował on raport The Manderaggio. Notes, historical and other.
W „Government Gazette” z 24 marca 1937 roku rząd ogłosił projekt rozporządzenia w sprawie poprawy warunków higienicznych terenów, które nie sięgały ówczesnych standardów, w tym Manderaggio. Program rozpoczął się w listopadzie 1948 roku, mieszkańcy tych terenów otrzymali tymczasowe mieszkania w innych miejscach Valletty lub w różnych lokalizacjach na terenie Malty, jak Floriana, Gżira i St. Julian’s. W międzyczasie zburzono domy w Manderaggio i zbudowano tam kompleks mieszkalny. Pierwszy blok z 42 mieszkaniami ukończony został 8 sierpnia 1951 roku przez Ministerstwo Robót i Odbudowy (Ministry of Works and Reconstruction).