Więcej ich łączy, niż dzieli.”. Uważa się, że dorobek Wernica cechuje eklektyzm – splot kilku teorii pedagogicznych jego epoki, tj.: – idee zawarte w Chowanna, czyli system pedagogiki narodowej… Trentowskiego (według WEP – „pedagogika romantyczna”) – poglądy Johanna Herbarta (które propagowali znajomi pedagodzy z Drezna), dotyczące podstawowych idei pedagogikiIdee wewnętrznej wolności, moralności, życzliwości, prawa i słuszności., jej celówCele pedagogiki: kształtowanie woli i charakteru oraz budzenie szerokich zainteresowań/ciekawości. i środkówŚrodki oddziaływania: karność/posłuszeństwo i nauczanie wychowujące (zob. nauczanie wychowujące według Pestalozziego). – utylitarne tendencje pozytywistów warszawskich, z którymi współdziałał po powrocie do Warszawy (zob. praca u podstaw, poglądy Aleksandra Świętochowskiego, dziennikarstwo Bolesława Prusa, działalność Piotra Chmielowskiego i innych, należących do „pokolenia Szkoły Głównej”) W publikacjach poruszał przede wszystkim problemy wychowania dzieci w rodzinie (w mniejszym zakresie – w szkole). Podkreślał znaczenie rodzinnych więzi emocjonalnych (podobne opinie wyrażała później Maria Ilnicka). Pisał m.in.:
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryk Wernic · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.