Od tego także czasu przyjęło się, że kolejne królowe Anglii zostają patronkami : Zwyczaj ten został usankcjonowany licencją Ryszarda III z 1484, w której zadeklarował, iż kolegium istnieje „dzięki opiece naszej wspomnianej wyżej małżonki” (czyli Anny Neville) oraz nadaniem gruntów w tym samym roku, które pozostawił do dyspozycji królowej. W XVI wieku zwyczaj zarzucono, został jednak przywrócony w 1948 przez królową Elżbietę, żonę Jerzego VI.

W latach 1506 i 1511–1514 w rezydował Erazm z Rotterdamu, zaproszony przez prezydenta Jana Fishera. Wprowadził on do kolegium naukę greki, jednak rozczarowany niewielką liczbą studentów zajął się pracą naukową: w tym czasie powstały jego opracowania greckich wydań Nowego Testamentu (Novum Instrumentum omne) i pism św. Hieronima. W następnych latach kolegium wyróżniło się zaangażowaniem w sprawę reformacji. W trakcie angielskiej wojny domowej członkowie opowiedzieli się po stronie króla i w 1642 wsparli go darowizną sreber należących do kolegium. Spadły za to na nie represje: Oliver Cromwell nakazał konfiskatę znacznej części mienia, uwięziony został rektor kolegium – Edward Martin – wraz z grupą wykładowców.