mały|Grób J.. Przybylskiego na Powązkach Wojskowych Janusz Ludwik Przybylski (ur. 4 września 1937 w Poznaniu, zm. 2 lipca 1998 w Warszawie) – polski malarz i grafik, uważany za czołowego reprezentanta nowej figuracji w PolsceHałasa.

Życiorys Uczył się w poznańskim liceum plastycznym, a studiował w latach 1957–1963 na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Aleksandra Kobzdeja (dyplom z wyróżnieniem). Od 1964 pracował jako wykładowca na tej uczelni. W 1987 otrzymał tytuł profesora. W 1991 został profesorem zwyczajnym. Początkowo interesował się abstrakcją ekspresyjną, szybko wypracował jednak własny styl, skupiając się na sztuce figuratywnej. Inspirował się pracami Francisa Bacona, Pabla Picassa, szkicami Velazqueza i grafikami Goi. Po roku 1970 zaczął się zwracać w stronę hiperrealizmu, a inspiracjami dla niego byli wówczas Toulouse-Lautrec i Edward Kienholz. Pod koniec życia malował obrazy, w których głównym elementem był motyw skręconej, czasem mocno zasupłanej, liny. Nazywał ten kierunek "lin-artem".

J.