W latach 1994–96 pracował w Wielkiej Brytanii w Berkeley Nuclear Laboratories. Pracując w zapleczu technologicznym wszystkich elektrowni jądrowych w Wielkiej Brytanii zaangażowany był w rozwój kodu obliczeniowego PANTHER (PWR and AGR Thermal Hydraulic Reactor Safety Code) symulującego pracę gazowych reaktorów jądrowych typu Magnox oraz AGR (Advanced Gas-Cooled Reactor). Prace dotyczyły modelowania zagadnień cieplno-przepływowych występujących w eksploatacji tego typu reaktorów, jak również weryfikacji i modyfikacji kodu obliczeniowego.
W 1996 roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Techniki Cieplnej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej. Tam w 1999 objął funkcję prodziekana ds. kształcenia podstawowego. Od 2002 roku był prodziekanem ds. kształcenia. W 2002 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy habilitacyjnej pt. „Modelowanie wymiany pędu i ciepła w dwufazowym przepływie pęcherzykowym”. Praca habilitacyjna, wraz z towarzyszącymi publikacjami została wyróżniona nagrodą im. B. Stefanowskiego przez Prezesa PAN w 2003 roku. Od 2005 roku zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego, a od 2012 roku na stanowisku profesora zwyczajnego. W 2010 uzyskał tytuł profesora nauk technicznych. W latach 2004–2008 był członkiem Rady Nauki w zespole roboczym ZR5 nauk technicznych.