Historia Ostrzeżenia o szkodliwości palenia umieszczane na paczkach papierosów zaczęły pojawiać się na początku lat 70, np. w Wielkiej Brytanii wprowadzono je w 1971 r. Pierwsze próby ujednolicenia opakowań wyrobów tytoniowych miały miejsce w latach 90 XX w., m.in. w Kanadzie, jednak nie osiągnięto porozumienia, również na skutek sprzeciwu wytwórców wyrobów tytoniowych, i próby standaryzacji zostały porzucone. W 2008 w Nowej Zelandii po raz pierwszy zastosowano graficzne ostrzeżenia o szkodliwości palenia wyrobów tytoniowych. Jednolite opakowania wyrobów tytoniowych zostały po raz pierwszy wprowadzone w grudniu 2012 w Australii, a następnie w r. 2015 we Francji. Rozwiązania zbliżone do australijskich weszły w życie w Wielkiej Brytanii w maju 2017. Zgodnie z ustawą, paczka musi zawierać minimum 20 szt. papierosów, aby być w stanie pomieścić ostrzeżenia, których powierzchnia musi wynosić 65% przedniej części opakowania. Podobne przepisy dotyczą również tytoniu do skręcania, a paczka musi zawierać min. 30 g tytoniu. Ponadto możliwe są dalsze zmiany: zabronienie używania w nazwach wyrobów takich określeń jak "smooth" czy "gold" oraz dalsze zmiany w kształcie opakowań. Inne kraje są w trakcie wprowadzania zmian (Irlandia, Francja), bądź pracują nad odpowiednim ustawodawstwem (m.in.