Budynek Komunalnej Kasy Oszczędności, Bank Polski, pot. drapacz chmur – stalowo-ceglany wieżowiec z 1937 roku w Chorzowie, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego; jeden z trzech najwyższych budynków mieszkalnych dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, ostatni zrealizowany wieżowiec na Górnym Śląsku za czasów II Rzeczypospolitej.

Historia mały|lewo|Hol na parterze, z napisem: PAŃSTWU NA CHWAŁĘ / MIASTU NA POŻYTEK / PRACĄ I OSZCZĘDNOŚCIĄ OBYWATELI MIASTA CHORZOWA / W PIĘTNASTĄ ROCZNICĘ POWROTU ŚLĄSKA DO OJCZYZNY / GMACH TEN WYBUDOWANO. / MCMXXX[V]II (2019) W 1935 roku władze miasta Chorzów rozpisały nieograniczony konkurs na projekt siedziby Komunalnej Kasy Oszczędności miasta Chorzów, ogłoszenie ukazało się w „Ilustrowanym Kurierze Codziennym”. Równocześnie ogłoszono przetarg na budowę 20 mieszkań dla pracowników tejże kasy.

Żadna z 35 nadesłanych na konkurs prac nie została wybrana do realizacji, nie przyznano również pierwszego miejsca, a jedynie drugie i trzecie. Zakupiono kilka projektów z pieniędzy przeznaczonych na nagrodę dla zwycięzcy, a wśród nich pracę inżyniera Stanisława Tabeńskiego z Katowic.