Jerzy Józef MarkwartZbigniew Hornung, Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka, s. 15.Chrościcki J. Pompa funebri, Warszawa : Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1974, 152 il., s. 305. (zm. prawdopodobnie 1748) – polski rzeźbiarz zapewne pochodzenia morawskiego lub z obszaru cesarstwaAndrzej Betlej Nagrobek Jabłonowskich w kościele Jezuitów we Lwowie, s. 79., który pracował w Galicji. Najwsześniejsza wzmianka o jego pobycie we Lwowie pochodzi z 1741: wtedy wraz ze żoną Gertrudą Barbarą kupił on domostwo na terenie jurydyki Świętojańskiej. Pozostawał w bliskich stosunkach z Konradem KotschenreiteremZbigniew Hornung, Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka, s. 16., zapewne Austriakiem, któremu pozyczał 1600 złp. «na karty», w 1744 domagał się od niego zwrotu 75 czerwonych zł. Zbigniew Hornung przypuszczał, że rzeźbiarz i sztukator lwowski Jan Obrocki był synem snycerza Mikołaja, którego żoną była wdowa Jerzego Markwarta Gertruda Barbara. Gertruda Barbara 15 stycznia 1749 sama wypłaciła Izraelowi Dawidowiczowi należytość w kwocie 400 złp., a 17 stycznia 1750 spisała testament ręką świadka, ks. franciszka Duralskiego, proboszcza kościoła Matki Boskiej Śnieżnej we Lwowie, którym wyznaczyła jako opiekunów swych dzieci oraz exekutorami testamentu rzeźbiarza Sebastiana Fesingera i stolarza Michała Wurcera (Wurcela)Tamże, s. 16-17..