Wykorzystał zabieg jarowizacji do krzyżowania odmian wczesnych z późnymi, ozimych z jarymi i zastosował sztuczne oświetlenie w celu utrzymania w ciągu roku dwóch pokoleń zbóż ozimych w szklarni. Z krzyżówek odmian ozimych z jarymi otrzymał rody o dużej zimotrwałości, wykorzystane w późniejszych pracach hodowlanych. W latach sześćdziesiątych prowadził badania nad jęczmieniem jarym, opracował metodykę hodowli jęczmienia o dużej tolerancyjności na gleby lekkie i kwaśne, wyhodował nowe odmiany jęczmienia tolerancyjne na zakwaszenie gleby i odporne na suszęAndrzej Słaboński. Jęczmień jary − problemy produkcji i wykorzystania. „Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin”, 1984, 154, 19-28. Profesor Słaboński opracował metodykę hodowli odmian jęczmienia, która pozwala wyhodować nową odmianę z krzyżówek w okresie 6-7 lat zamiast 10-15 latAndrzej Słaboński. Jęczmień jary i ozimy. PWRiL Warszawa 1976, 103 ss.. Większość późniejszych prac dotyczy zagadnień związanych z hodowlą zbóż: hodowli odpornościowej na choroby, suszę i zakwaszenie globy, wykorzystania w hodowli zbóż zjawiska heterozji, poliploidalności oraz krzyżówek międzyrodzajowych, ulepszenia metod hodowlanychAndrzej Słaboński. Hodowla odmian pszenicy i owsa odpornych na śniecie i głownie, 1959Andrzej Słaboński. Intensyfikacja produkcji zbóż.