Wiktor Alojzy Jakubowski (ur. 19 maja 1893, zm. 19 października 1936 w Warszawie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 19 maja 1893 jako syn Władysława. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Był wówczas oficerem 17 pułku artylerii polowej. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w kadrze Stałego Kursu Artylerii w Toruniu, a jego oddziałem macierzystym był 17 pułk artylerii polowej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 7 pułk artylerii polowej. Pełnił służbę w Szefostwie Artylerii i Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu, pozostając oficerem nadetatowym 7 pułk artylerii ciężkiej. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 15 sierpnia został przydzielony do macierzystego pułku z pozostawieniem na odkomenderowaniu w 15 pułku ułanów do 15 października. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego, pozostając oficerem nadetatowym 7 pułku artylerii ciężkiej.