Siódmy etap rozbudowy W latach 1872–1878 zbudowano dwa suche doki, rozpoczęto budowę okrętów podwodnych. W 1874 roku zmontowano w południowej części Wielkiego Doku (Darsena Grande) żuraw Fairbairna. W latach 1874–1875 rozebrano stocznię Novissimetta i część budynku Squadratori w celu pozyskania dwóch wolnych parceli. W latach 1878–1880 przeprowadzono roboty wykopaliskowe i rozbiórkowe. Połączono Nowy Dok z Najnowszym w celu uruchomienia produkcji nowoczesnych statków z żelaza. W latach 1872–1879 zbudowano nabrzeża węglowe na wyspie Dziewic, a około 1880 roku wzniesiono nowy budynek Dowództwa Marynarki. Średniowieczne stocznie w północnej strefie Najnowszego Doku przebudowano zmieniając je w nowoczesne warsztaty i magazyny. W 1883 roku w pobliżu stoczni na Isoletto zamontowano największy dźwig hydrauliczny firmy Armstrong Mitchell. Około 1900 roku na skraju Najnowszego Doku zbudowano nabrzeża. W latach 1910–1915 powstał trzeci suchy dok, przeznaczony pod budowę okrętów z działami jednego kalibru.

Ósmy etap rozbudowy W 1916 roku w ramach ostatniego etapu rozbudowy wzniesiono niewielkie baraki.