w tym samym okresie rozpoczęto budowę Bucentaura – weneckiej galery paradnej.
W 1321 roku Wenecję odwiedził Dante, a jego wizytę w Arsenale przypomina kamienna plakieta przy wejściu. Swoje wrażenia z Arsenału Dante upamiętnił w XXI Pieśni „Piekła” w poemacie Boska komedia. Piekielne jezioro wypełnione gorącą smołą skojarzył on z Arsenałem, również pełnym smoły, niezbędnej przy budowie i remontach okrętów.
Drugi etap rozbudowy W latach 1325–1326 zainicjowano drugi etap rozbudowy. Rozpoczęto budowę Nowego Arsenalu (Arsenale Nuovo), nabywając w tym celu część podmokłych terenów oraz jezioro San Daniele, położonych na wschód od Starego Arsenału. Wzniesiono nowe warsztaty do produkcji wioseł, osprzętu, gwoździ, kotew i łańcuchów oraz magazyny smoły. Otwarto kanał łączący stary (Darsena Vecchia) i nowy dok (Darsena Nuova). W latach 1377–1440 zbudowano prochownię (Casa della Polvere) oraz dwie wieże strażnicze przy wejściu wodnym do stoczni. Około 1390 roku zbudowano odlewnie (Fonderie). W 1440 roku w wyniku wybuchu w prochowni uszkodzeniu uległy warsztaty Nowego Arsenału. W latach następnych podjęto ich odbudowę oraz wzniesiono nowe obiekty na południowym brzegu Nowego Arsenału.