Nieco później na liściach, ogonkach liściowych i łodygach powstają zazwyczaj podłużne, ciemnobrunatne telia wytwarzające teliospory będące formami przetrwalnikowymi. Również tworzone są pod skórką liścia, która jednak wkrótce nad nimi pęka.
Na bobie objawy są takie same. Uredinia mają średnicę 0,5–1 mm.
Epidemiologia Uromyces viciae-fabae jest rdzą jednodomową, tzn. cały cykl życiowy odbywa na jednym żywicielu. Jest rdzą pełnocyklową, tzn, że wytwarza wszystkie typowe dla rdzowców rodzaje zarodników. Zimuje w glebie na resztkach porażonych roślin grzybnia i teliospory. Wiosną rozwijają się z nich płciowo wytwarzane bazydiospory, które są źródłem infekcji pierwotnej. Na liściach porażonych roślin powstają z nich spermogonia i ecja, później uredinia i teliospory.
Zwalczanie Ogranicza się rozwój choroby przez przyorywanie resztek pożniwnych, stosowanie kilkuletnich przerw w uprawie na tym samym polu roślin porażanych przez rdzę bobiku (płodozmian) oraz silne nawożenie nawozami potasowymi. Profilaktycznie opryskuje się fungicydami zawierającymi mankozeb.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin