Nicolás Bravo (ur. 10 września 1786 w Chilpancingo de los Bravo, zm. 22 kwietnia 1854 w Chichihualco w stanie Guerrero) – meksykański wojskowy i polityk, jeden z założycieli Republiki Stanów Zjednoczonych Meksyku w 1823 roku, trzykrotny prezydent Meksyku.
Życiorys Nicolás Bravo urodził się 10 września 1786 roku w Chilpancingo de los Bravo. Bravo i jego rodzina wsparli walkę José Maríi Morelosa (1765–1815) o niepodległość Meksyku w 1811 roku jako jedna z pierwszych zamożnych rodzin kreolskich. Bravo dowodził Meksykanami w wojnie o niepodległość Meksyku (1810–21) i był zaufanym Morelosa. Został aresztowany w 1817 roku. W 1821 roku poparł „Plan z Iguali” i Agustína de Iturbide (1783–1824), zostając członkiem jego rządu (1821–23). Był jednym z założycieli Republiki Stanów Zjednoczonych Meksyku w 1823 roku.
W latach 1824–1829 był pierwszym wiceprezydentem Meksyku, kiedy prezydenturę sprawował Guadalupe Victoria (1786–1843). Przewodził operacjom przeciwko następnemu prezydentowi Vicente Guerrerowi (1782–1831), następnie przewodniczył Kongresowi, a w 1837 roku był dowódcą Armii Północ.