José Joaquín de Herrera (ur. 23 lutego 1792 w Jalapie, zm. 10 lutego 1854 w mieście Meksyk) – meksykański wojskowy i polityk, trzykrotny prezydent Meksyku.
Życiorys José Joaquín de Herrera urodził się 23 lutego 1792 roku w Jalapie. Od 1810 roku walczył w armii hiszpańskiej przeciwko powstańcom, po czym przeszedł na ich stronę, wspierając „Plan z Iguali” i Agustína de Iturbide (1783–1824), i jako generał brygady walczył w Armii Trzech Gwarancji.
W 1824 roku reprezentował w Kongresie Veracruz i zasiadał w kongresowej Komisji ds. Wojskowych. W 1826 roku stał na czele Korpusu Kawalerii Narodowej, w 1828 roku był gubernatorem Dystryktu Federalnego, a w latach 1833 i 1834 ministrem w rządach Santa Anny (1794–1876). W 1844 roku dwukrotnie obejmował urząd prezydenta. Po raz drugi został prezydentem po obaleniu Santa Anny, który został skazany na dożywotnią banicję. W lutym 1845 roku Stany Zjednoczone podjęły decyzję o aneksji Teksasu, co wcześniej dla Santa Anny równało się z wypowiedzeniem wojny. Herrera natomiast, zdając sobie sprawę z katastrofalnej sytuacji finansowej i militarnej państwa i wobec braku wsparcia z Europy, podjął próby negocjowania porozumienia z Amerykanami. Próby te nie znalazły poparcia wśród Meksykanów i w grudniu 1845 roku doszło do rebelii poprowadzonej przez generała Mariano Paredesa (1797–1849).