Wyprzenie fitopatologiczne w czystej postaci występuje w Europie zachodniej.
Wrażliwość na wyprzenie Najbardziej wrażliwe na wyprzenie jest żyto, natomiast w znacznie mniejszym stopniu wrażliwe są pszenica, pszenżyto, jęczmień oraz rzepak.
Czynnikami ryzyka wyprzenia są rzeźba terenu (stoki północne, miejsca tworzenia się zasp przez naturalnych i sztucznych zasłonach), rodzaj gleby (gleby ciężkie i zlewne) oraz zabiegi agrotechniczne (zbyt wczesny lub zbyt późny siew, zbyt duża gęstość siewu).
Wyprzenie roślin w Polsce W Polsce wyprzenie fizjologiczne i fizjopatologiczne w czystej postaci występuje bardzo rzadko. Najczęściej zjawisko odbywa się w dwóch etapach – w pierwszym pod wpływem niekorzystnego układu zimowych zjawisk atmosferycznych dochodzi do wycieńczenia roślin (wyprzenie fizjologiczne), które w drugim etapie są atakowane przez pleśnie śniegowe (wyprzenie fitopatologiczne).