Salomea Kempner (ur. 16 marca 1880 w Płocku, zm. 29 stycznia 1943 w Warszawie) – polska lekarka i psychoanalityczka.
Pochodziła z rodziny żydowskiej. Była córką Gersza (Hersza) Kempnera, właściciela księgarni i Eli Ruchli z domu Margulec. Jej kuzynką była prawdopodobnie Cecylia Kempner, druga żona Ignacego Daszyńskiego, a siostrą Felicja Kempner (ur. 1881) Lena Magnone, Pierwsze pokolenie polskich freudystów – próba geopsychoanalizy, "Konteksty" 2015 nr 4, s. 219-234. Uczęszczała do gimnazjum żeńskiego w Płocku, które ukończyła 22 maja 1896 rokuLudger M. Hermanns.: Salomea Kempner – zaginiona w getcie warszawskim? Początek poszukiwań. W: Paweł Dybel (red.): Przywracanie pamięci. Polscy psychiatrzy XX wieku orientacji psychoanalitycznej. Kraków: Universitas, 2017 , s. 491–520..
Studiowała medycynę na Uniwersytecie w Bernie, Uniwersytecie JagiellońskimKrzysztof Stopka (red.): Corpus studiosorum Universitatis Iagellonicae 1850/51-1917/18: K-Ł. Kraków: Towarzystwo Wydawnicze Historia Iagellonica, 2009 s. 162. i Uniwersytecie w Zurychu. W 1909 roku uzyskała tytuł doktora medycyny po przedstawieniu dysertacji Versuche zum mikroskopischen Nachweis der Narkose der Nerven. Od 1912 do 1921 roku pracowała w Kantonalnym Zakładzie Psychiatrycznym w Rheinau.