Bojarzy putni – grupa społeczna zamieszkująca obszar Wielkiego Księstwa Litewskiego i I Rzeczypospolitej, wywodząca się ze szlachty, lecz z czasem ulegająca degradacji społecznej, stąd zaliczana bądź do szlachty, bądź do grupy wolnych chłopów.
Zamieszkiwali tereny pograniczne pomiędzy Koroną a Litwą, zajmując na Podlasiu wsie w pobliżu dawnych grodówM. Kondratiuk, Odapelatywne nazwiska wschodniosłowiańskie mieszkańców Białostocczyzny, [w: Droga ku wzajemności. Materiały XV międzynarodowej Konferencji Naukowej, Grodno 2012, s. 351.] ... Głównym ich zajęciem była służba wojskowaD.R. Rembiszewska, Kategoria swój-obcy w antroponimii lokalnej na przykładzie nazwisk mieszkańców Wysokiego Mazowieckiego, „Acta Baltico-Slavica”, 34, 2010, s. 178.P. Gawron, O znaczeniu badań nad pospolitym ruszeniem w czasach I Rzeczypospolitej. (Na marginesie książki Karola Łopateckiego „Organizacja, prawo i dyscyplina w polskim i litewskim pospolitym ruszeniu (do połowy XVII wieku)”, Białystok 2013, s. 660), „Zeszyty Prawnicze”, 14, 2014, nr 4, s. 188.M. Plewczyński, Szlachta podlaska w wojsku polskim za ostatnich Jagiellonów, „Studia Podlaskie”, 1991, t. 3, s. 15.. O ich niskim stanowisku społecznym świadczy fakt, że podlegali żydowskim arendarzomJ.