Zbigniew Perzanowski (ur. 25 października 1922 w Krakowie, zm. 3 lutego 1999) – polski historyk, archiwista, wydawca źródeł.
Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. Nowodworskiego w Krakowie. Po zajęciu Krakowa przez Niemców i zamknięciu Nowodworka kontynuował edukację w szkole handlowej. Uczestniczył też w tajnych kompletach, w 1943 zdał maturę i rozpoczął studia prawnicze na tajnym Uniwersytecie. Po wojnie kontynuował studia prawnicze przez pewien czas, a następnie podjął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i ukończył je w 1949 pod kierunkiem Władysława Semkowicza (ten zmarł na kilka miesięcy przed obroną Perzanowskiego). W tym samym roku został młodszym asystentem przy Katedrze NPH UJ.
W 1961 został doktorem nauk humanistycznych. W latach 1960–1978 prowadził zajęcia z nauk pomocniczych historii w WSP w Krakowie. Habilitował się w 1968. Od 1970 kierownik Zakładu Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki UJ. W 1981 mianowany został profesorem zwyczajnym. Dyrektor Archiwum Państwowego w Krakowie w latach 1981-1991. Był członkiem rady redakcyjnej "Rocznika Historyczno-Archiwalnego". Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera S, rząd wschodni). mały|Grób prof.