Lata późniejsze Karierę tancerza zakończył ostatecznie w 1990, po czym przygotował się w Monachium do nowego zawodu operatora filmowego. Sporadycznie zajmował się również pracą choreograficzną na zaproszenia Teatru Wielkiego w Warszawie, Polskiego Teatru Tańca i Teatru Wielkiego w Poznaniu. Był współtwórcą wielu reportaży filmowych emitowanych w bawarskich i innych niemieckich stacjach telewizyjnych. W 2004 porzucił jednak pracę operatora filmowego, powrócił do kraju i osiadł na stałe w Legnicy, gdzie zaangażował się m.in. w prowadzenie Studia Baletowego w Legnickim Centrum Kultury. W 2019 Towarzystwo Miłośników Ziemi Ciechanowskiej, skąd pochodzi artysta, wydało o nim album monograficzny pt. Waldemar Wołk-Karaczewski nasz danseur noble w opracowaniu Pawła Chynowskiego.
Najważniejsze role W kolejności chronologicznej: