Według autorów opracowania „Убиты в Катыни” trafił do niewoli sowieckiej i od 26 marca 1940 był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Jego nazwisko jest wymienione w rozkazie Zarządu NKWD z tego dnia, dotyczącym wyjaśnienia danych i uzupełnień akt rejestracyjnych 16 jeńców wojennych w tym obozie. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 035/4 z 16 kwietnia 1940. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie po 60 latach otwarto oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Romuald Borysowicz nie został zidentyfikowany.