Poszczególne mechanizmy są opisane liczbami.|mały|SIGABA jest opisana w patencie (U.S. Patent 6,175,625), złożonym w 1944, ale nie opublikowanym aż do 2001. William Friedman, dyrektor działu Sygnału Wywiadowczego Armii USA, opracował system niweczenia ataków poprzez losowe generowanie ruchu wirników. Jego modyfikacja polegała na wprowadzeniu czytnika taśm papierowych w maszynie teletekstowej przymocowanej do małego urządzenia wyposażonego w metalowe "czujki" umiejscowione w celu przenoszenia elektryczności przez otwory. Gdy na klawiaturze została naciśnięta litera, sygnał był wysyłany przez wirniki, tak jak w Enigmie, tworząc szyfrowaną wersję. Ponadto prąd przepływał również przez taśmę papierową, a wszelkie otwory w taśmie w jej aktualnym miejscu powodowały obrót wirnika, a następnie przesunięcie taśmy papierowej o jedną pozycję. W porównaniu z tym, Enigma obracała swoje wirniki o jedną pozycję z każdym naciśnięciem klawisza, co było znacznie mniej przypadkowe. Powstały projekt został wprowadzony do ograniczonej produkcji jako M-134, a jego ustawienia wiadomości zawierały położenie taśmy i ustawienia płyty, wskazujące, która linia otworów na taśmie kontrolowała dany wirnik.