W latach 1904–1910 został członkiem Komisji Zdrojowej, radnym gminy, przewodniczącym Koła Lekarzy w Krynicy. W 1907 r. otrzymał koncesję na własne nazwisko na budowę połączenia kolejowego między Krynicą a Muszyną od rządu austriackiego. Według stanu z 1914 był członkiem rady nadzorczej Własnego Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie. W czasie I wojny światowej udało mu się ocalić Krynicę od zniszczenia przez wojska rosyjskie. Będąc w sztabie armii rosyjskiej przekonywał, że miasto przyjmując na leczenie wielu obcokrajowców nie jest miastem polskim.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w KrakowieŚ.p. Dr Henryk Ebers Czas 1919 nr 237 z 15 września s. 3.
Archiwum Ebersa "Kolekcja Henryka Ebersa" - listy, dokumenty, telegramy, wizytówki, plany budowli zdrojowych - znajdują się w archiwum Ośrodka Karta w Warszawie. Są to materiały materiałów przekazane przez jego wnuka Michała Grabowskiego w 2012 roku.
Upamiętnienia Ulica prowadząca z dworca kolejowego na Deptak w Krynicy została nazwana jego imieniem.
Przypisy
Bibliografia Nota o Ebersie w portalu Krynica.pl
Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie związani z Krynicą-Zdrojem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1919