lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Z dniem 2 listopada 1926 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1926–1928. Z dniem 31 października 1928 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Departamentu Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1929 roku, w wyniku przeprowadzonej reorganizacji, trafił do Szefostwa Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko kierownika referatu ogólnego. 31 marca 1930 roku został przydzielony do dowództwa 4 Brygady Saperów w Krakowie na stanowisko II oficera sztabu. 2 grudnia 1930 roku Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931 roku. W następnym roku został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej, w której wykładał taktykę saperów. W listopadzie 1932 roku został przeniesiony do Szefostwa Komunikacji Wojskowych Sztabu Głównego w Warszawie na stanowisko oficera transportowego w grupie oficerów transportowych, której pracami kierował major dyplomowany January Ehrlich. Od grudnia 1935 roku (?) odbywał staż liniowy.