W związku z tym poszczególne wyznania umieścił na skali, zaczynającej się od zasady sola ecclesia (z łac. tylko kościół) bądź „dwóch źródeł” (Pismo i Tradycja), a kończącej na zasadzie „nagiego pisma” (łac. solo scriptura lub dosłownie: nuda scriptura), pomiędzy nimi zaś kolejno: „pierwsze pismo”, „reguła wiary” (łac. regula fidei, ang. rule of faith) i sola scriptura.
Jako wspólną podstawę wszystkich chrześcijan określił, podobnie jak Kościół katolicki, Depozyt Wiary (łac. depositum fidei, ang. Deposit of Faith) „raz na zawsze przekazany Apostołom”. Różnice pojawiają się w rozumieniu tego, jak ów depozyt był następnie przekazywany Kościołowi i w Kościele, czyli jakie i kiedy zaszły relacje między Tradycją a Pismem (uzupełnianie, interpretacja, streszczenie, wykładanie, tożsamość itd).