Historia Szlak pielgrzymkowy Darb Zubajda wykorzystywał szlak handlowy istniejący w okresie przedislamskim. Szlak przeżywał lata świetności w okresie Islamskiego Kalifatu Abbasydów (750–1258). Jego budowa rozpoczęła się za panowania pierwszego kalifa Bagdadu z dynastii Abbasydów Abbasa (ok. 565–653) a prace zintensyfikowano za Al-Mansura (ok. 712–775) i Al-Mahdiego (zm. 785). Szlak został oznakowany, a przy trasie wybudowano stacje ze studniami i domami dla podróżnych. Infrastrukturę dla zapewnienia wody pitnej ufundowała ze środków własnych Zubajda bint Dżafar (zm. 832). W sumie wzniesiono 27 stacji i kolejnych 27 podstacji.
W X w. podróżowanie szlakiem stało się niebezpieczne z uwagi na działalność Karmatów w celu obalenia kalifatu abbasydzkiego. Wskutek osłabienia kalifatu ostatnia zorganizowana przez kalifa pielgrzymka szlakiem odbyła się w 1243 roku. Po zajęciu Bagdadu w 1285 roku przez imperium mongolskie ruch na szlaku zanikł.
W 1935 roku szlak został zmodernizowany i przystosowany do ruchu samochodowego dzięki wspólnym wysiłkom Iraku i Arabii