Epidemiologia Wszystkie gatunki patogenów wywołujących czerń krzyżowych wytwarzają wyłącznie bezpłciowe zarodniki konidialne. Źródłem infekcji pierwotnej są porażone nasiona oraz pozostałe po zbiorze resztki roślin w ziemi. Znajdująca się w nich grzybnia i zarodniki mogą przetrwać kilka lat (u A. brassicae i A. alternata więcej niż 5 lat). Zarodniki wybijane są z grzybni przez krople deszczu i rozprzestrzeniane przez wiatr. Wniknąć mogą do roślin przez rany, przez aparaty szparkowe, ale także przez nieuszkodzoną epodermę, przy czym różne gatunki patogenów wywołujących czerń krzyżowych wykazują różnice pod tym względem. Np. A. brassicae może dokonać infekcji tylko przez rany, podczas gdy zarodniki A. brassicola potrafi przedostać się przez nieuszkodzoną, zdrową epidermę.
Niezbędne do zainfekowania patogenami czerni krzyżowych jest zwilżenie powierzchni wodą. Czas zwilżenia wynosi co najmniej 5 godzin. Do infekcji dochodzi także przy wilgotności względnej powietrza wynoszącej 95–100% i utrzymującej się stale przez 12–20 godzin. Optymalna temperatura dla rozwoju choroby wynosi 20–25 °C. Wytwarzanie zarodników odbywa się przy wilgotności powietrza co najmniej 90%, optymalna dla tego procesu temperatura wynosi 18–24 °C dla A. brassicae i 20–30 °C dla A. brassicola.