Henryk Szpidbaum-Speedby (ur. 19 lutego 1902 w Warszawie, zm. 23 października 1964 w Londynie) – polski lekarz i antropolog.
Życiorys Syn Pinkusa Eliasza Szpidbauma (1882–?), warszawskiego handlowca i działacza społecznego, i Ruty z Markowiczów. Uczestniczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej. Po ukończeniu Gimnazjum Państwowego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1921) podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Studia ukończył w 1928. Jeszcze jako student zajmował się antropologią pod kierunkiem Kazimierza Stołyhwy i interną; w latach 1923–1934 pracował jako hospitant Pierwszej Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie od 1934 do 1939 na Oddziale Chorób Wewnętrznych Szpitala na Czystem w Warszawie, kierowanym przez Marcelego Landsberga.
Był sekretarzem Rady Naczelnej Polskiego Towarzystwa Eugenicznego, autorem wielu prac poświęconych antropologii, eugenice. Przetłumaczył na polski kilka podręczników.