Morfologia Grzybnię łatwo można hodować na sztucznych pożywkach. Tworzy na nich rozproszoną, ciemnooliwkową kolonię złożoną z septowanych, początkowo hialinowych, potem brunatnobrązowych lub oliwkowych gładkich strzępek o szerokości 1,5–7,5 μm. Konidiofory powstają pojedynczo, lub w grupach po 2–12, a czasami nawet więcej. Wznoszą się powyżej grzybni, są zazwyczaj proste, czasami zagięte, cylindryczne, ale często lekko nabrzmiałe przy podstawie, septowane, barwy od blado do średnio oliwkowej. Mają długość do 70 μm, szerokość 5–8 μm. Konidia powstają zwykle w łańcuszkach po 20 lub więcej sztuk. Łańcuszki te czasami rozgałęziają się. Konidia są proste, cylindryczne lub owalne, zazwyczaj nieco zwężające się w kierunku wierzchołka. Maja zaokrągloną podstawę i posiadają krótki dziobek. Posiadają 1-6, wyjątkowo do 11 przegród poprzecznych, na których są przewężone. Barwa od blado do ciemnooliwkowej i brunatnej, powierzchnia gładka, długość 18–130 μm, szerokość 8–30 μm. Długość dzioba nie przekracza 1/6 długości całego konidium.