Roman Rostworowski (ur. 18 czerwca 1885 w Garbaczu, zm. 9 stycznia 1954 w Rejowcu) – ziemianin, sadownik, poeta zainteresowany kulturą hinduską.

Rodzina i młodość Pochodził z zamożnej rodziny ziemiańskiej. Był jedynym synem Stefana Rostworowskiego i Józefy z hr. Lubienieckich (wdowy po Ksawerym Jagnińskim, z którym miała czworo dzieci). Był bratankiem Michała, Stanisława, Tadeusza i Karola Rostworowskich oraz najbliższym kuzynem Ludwika Hieronima Morstina, Marii Morstin-Górskiej, generała Stanisława Rostworowskiego oraz Marii z Lubienieckich Dobrzańskiej, matki „Hubala”. W wieku trzech lat stracił ojca, a czternastu matkę. Wychowywał się w dobrach Garbacz na Kielecczyźnie, które należały do jego matki, a następnie do brata przyrodniego, Konstantego Jagnińskiego. W wyniku działów rodzinnych otrzymał majątek Zajączkowice. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W tym okresie poznał swoją przyszłą żonę, Teresę Przewłocką, córkę Konstantego i Eleonory z hr. Plater-Zyberków, bogatych ziemian z Lubelszczyzny, tymczasowo zamieszkałych w Krakowie. Ślub odbył się w 1913 r. w kościele Zmartwychwstańców, udzielającym był stryj Romana, jezuita Jan Rostworowski.