Po wybuchu II wojny światowej 1939 uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po przedostaniu się do Francji został oficerem Wojska Polskiego we Francji i służył w szeregach 1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej w składzie 1 Dywizji Grenadierów. Pełnił funkcję oficera ordynansowego gen. broni Władysława Sikorskiego. Został wzięty do niewoli przez Niemców i był osadzony w Oflagu II C Woldenberg.
Był współzałożycielem Koła Przewodnikiem po Krakowie. Przez wiele lat pracował aktywnie jako przewodnik po Krakowie, był zrzeszony w Krakowskim Kole Przewodników Miejskich. Był działaczem PTTK.
Zmarł 16 marca 1980. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie 20 marca 1980 (sektor SC9, rząd 13, nr grobu 18).
Z pierwszą żoną (lata życia 1903–1982), miał syna Piotra Własta (ur. 1946). Jego drugą żoną w 1961 została Amelia Dąmbska herbu Godziemba (ur. 1928, prezes Krakowskiego Koła Przewodników Miejskich zm. 13 marca 2021wiadomość o śmierci Amelii Dunin).
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Złota odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki” Złota odznaka „Za pracę społeczną dla miasta Krakowa” Złota Honorowa Odznaka PTTK Krzyż Wojenny – Francja (franc.