Ewa Głowacka (ur. 1 maja 1953 w Warszawie, zm. 19 października 2020) – polska tancerka baletowa i pedagog. mały|439x439px|Grób Ewy Głowackiej na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie
Życiorys Była absolwentką Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Od 1972 związana z zespołem baletowym Teatru Wielkiego w Warszawie. W latach 1977–1999 była jego pierwszą solistką, następnie pedagogiem gościnnym Polskiego Baletu Narodowego oraz zespołu baletowego Opery Nova w Bydgoszczy. Od 1998 była pedagożką Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Warszawie.
Pochowana w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera GII-tuje-2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Role sceniczne Julia – opero-balet Julia i Romeo (reż. A. Hanuszkiewicz, chor. M. Bochenek, muz. B. Matuszczak, 1970), Gołąb – Beniowski J. Słowackiego (reż. A. Hanuszkiewicz, muz. A. Kurylewicz, 1971), Liza Woka – Salmo gioioso (chor. W. Gruca, muz. A. Bloch, 1972), Królowa Driad – Don Kichot (chor. trad. / A. Cziczinadze, muz. L. Minkus, 1973), Tancerka grupy I – Pożądanie (chor. J. Makarowski, muz. G. Bacewicz, 1973), Odaliska / Biała Kotka – Pan Twardowski (chor. W. Gruca, muz. L. Różycki, 1973), Łabędź – Jezioro łabędzie (chor. trad. / B. Chaliułow, muz. P.