dym odprowadzał teleskopowo rozsuwany komin. Zapas węgla – 280 ton – pozwalał na przebycie 3100 mil przy prędkości 10 węzłów.
Pierwotne uzbrojenie stanowiły odtylcowe (BL) armaty Kruppa. W 1895 roku podczas przebudowy dodano jedno działko jednofuntowe. W 1903 roku dodano jeszcze dwie armaty 76 mm, dwie 2,5-funtowe i 6 karabinów maszynowych. Opancerzenie stanowił pas burtowy grubości od 76 do 114 mm.
Budowa okrętu rozpoczęła się we wrześniu 1875 roku w stoczni Earle’s Shipbuilding w Hull. Wodowanie miało miejsce 17 kwietnia 1877 roku, wejście do służby w styczniu 1878 roku.
Służba „Kongō” obsadzony przez tymczasową brytyjską załogę przypłynął do Yokosuki 26 kwietnia 1878 roku. Po oficjalnym przyjęciu do służby klasyfikowany był jako okręt trzeciej kategorii. W sierpniu 1889 roku wraz z bliźniaczym „Hiei”, ze studentami akademii marynarki wojennej na pokładzie, udał się w dwuletni rejs szkolny, podczas którego przebywał m.in. w rejonie Morza Śródziemnego. W 1891 roku okręty powróciły na Morze Śródziemne, transportując do Turcji rozbitków z tureckiej fregaty „Ertuğrul”, która zatonęła w sztormie w pobliżu Japonii.