Jako kanonik uczęszczał potajemnie m.in. wraz z Andrzejem Fryczem Modrzewskim na tajne dysputy teologiczne w duchu różnowierczym spowiednika Bony Franciszka LismaninaWładysław Krynicki, Dzieje Kościoła powszechnego, Włocławek 1914, s. 459.. Był zwolennikiem powstania polskiego kościoła narodowego, zachowującego jednak łączność z Rzymem.
Referendarz wielki koronny od 1538 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV–XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 136.. Sędzia sejmowy w 1569 rokuKrzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29..
Uczestniczył w synodzie w Warszawie w 1561 rokuWojciech Góralski, Synod prowincjonalny warszawski z 1561 r., w: Prawo Kanoniczne: kwartalnik prawno-historyczny 28/3-4, 1985, s. 208.. Jako przedstawiciel Korony Królestwa Polskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 rokuAkta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 339..