Ligota została zasiedlona ponownie dopiero w końcu XVII wieku, ale jeszcze w XVIII wieku zwana była Ligotką.

Ligota na początku XVIII wieku uzyskała prawa samodzielnej gminy z sołtysem wyznaczonym przez zarząd dominium księstwa pszczyńskiego. Po 1680 roku w Ligocie zaczęli osiedlać się pierwsi chałupnicy, a w II połowie XVIII wieku Ligota była mała wsią zamieszkaną przez około 80 osób. Od 1715 roku w Ligocie działała karczma, w której sprzedawano piwo produkowane w Tychach. W 1742 roku tereny miejscowości po wojnach śląskich zostały włączone do Królestwa Prus. Tereny te stały się częścią powiatu pszczyńskiego. W XIX wieku osada Ligota zaczęła się rozwijać jako miejscowość letniskowa dla mieszkańców Katowic, co nasiliło się po wybudowaniu linii kolejowej łączącej Katowice z Murckami przez Ligotę oddanej do użytku 1 grudnia 1852 roku. Powstanie w Ligocie stacji kolejowej w znaczący sposób przyczyniło się do urbanizacji osady. Powstała reprezentacyjna ulica – późniejsza ulica Franciszkańska, wiodąca z budynku dworca kolejowego do powstałego na początku XX wieku klasztoru oo. franciszkanów w Panewnikach.