Nabucznica prążkowana jest parazytoidem ksylofagicznych larw błonkówek z rodziny buczowatych. Poraża larwy Xiphydria camelus, Xiphydria longicollis, Xiphydria picta i Xiphydria prolongata, żerujące w drewnie brzóz, olch, topól, wiązów, wierzb, a prawdopodobnie też dębów i klonów. Jajniki samicy zawierają około 200 jaj, osiągających długość 0,6 mm. Gatunek ten jest koinobiontem. Larwa nabucznicy wstrzymuje się z rozwojem do czasu aż larwa gospodarza w pełni wyrośnie i dopiero wówczas szybko ją pożera. Przepoczwarczenie nabucznicy odbywa się w różowawoczerwonym kokonie. Dorosły owad opuszcza go po około 2 tygodniach i wygryza się na zewnątrz przez cienką warstwę drewna. Owady dorosłe latają zwykle od maja do sierpnia, a najwcześniej w połowie kwietnia. Zdarza im się odwiedzać kwiaty baldaszkowatych oraz babki zwyczajnej, prawdopodobnie celem pozyskania nektaru lub pyłku. Bywają łowione do pułapek Malaise’a.
Błonkówka zachodniopalearktyczna, znana jest z Europy, północnej Afryki, Syberii oraz Chin. Według Oehlke jest to najpospolitszy europejski przedstawiciel rodziny. W Polsce odnotowywany częściej niż inne pokosowate.
Przypisy
Linki zewnętrzne Fotografie na biolib.cz, autorstwa Stanislava Krejčíka
Kategoria:Pokosowate Kategoria:Błonkówki Afryki Kategoria:Błonkówki Azji Kategoria:Błonkówki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1807 roku