Bitwa pod Uniowem i starcie w Pniatyniu – starcia zbrojne stoczone pomiędzy Ukraińską Powstańczą Armią a radzieckimi oddziałami NKWD 30 września 1944 roku w pobliżu miejscowości UniówW opracowaniach wydanych przed rokiem 2017 (np. Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, Wydawnictwo Literackie, 2011), prof. Grzegorz Motyka podaje błędną nazwę miejscowości – Uniew. i w Pniatyniu.

W końcu września 1944 r. Sowieci otrzymali informację o pobycie osiem km na północny wschód od Przemyślan silnego oddziału UPA. By go zlikwidować, skierowano w ten rejon pododdziały 19 Brygady, liczące ok. 450 żołnierzy, dowodzone przez ppłk. Bromberga. Informacje były prawdziwe. We wskazanym rejonie stacjonował kureń UPA, dowodzony przez „Jastruba”. Ukraiński wywiad doniósł co prawda o koncentracji Sowietów, ale myślano, że to tylko obława na wioskę.

30 września 1944 wczesnym rankiem „Jastrub” wysłał dwie grupy partyzantów, każda w sile dwóch czot, w celu przeprowadzenia rozpoznania terenu i ewentualnego zorganizowania zasadzek na enkawudystów. Pierwsza grupa nie wzięła udziału w boju i dołączyła do oddziału wieczorem. Druga, kierowana przez sotennego „Czarnoho” natrafiła ok. godz. 9 na północny zachód od Uniowa na tyralierę sowiecką. Doszło do strzelaniny.