Ryszard Brykowski (ur. 8 stycznia 1931 w Kołomyi, zm. 5 sierpnia 2017 w Warszawie) – polski historyk sztuki, profesor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie drewnianej architektury sakralnej, historii sztuki, inwentaryzacji i konserwacji zabytków.
Życiorys Urodził się w Kołomyi, w rodzinie Mieczysława (1893–1962), pracownika kolei. Po 1945 osiadł w Radomiu, gdzie ukończył Liceum im. Jana Kochanowskiego (matura typu przyrodniczego). Studiował na Wydziale Historii Sztuki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1950–1955). Pracę magisterską pt. Kościół parafialny w Piotrawinie (monografia architektoniczna) napisał pod kierunkiem prof. Bohdziewicza, a 28 stycznia 1955 otrzymał tytuł magistra z oceną bardzo dobrą. W 1956 wyjechał do Warszawy. Początkowo zatrudnił się w Biurze Ochrony Zabytków i Muzeów jako inspektor, a w 1957 związał się z Instytutem Sztuki PAN, w którym pracował ponad 45 lat. W tymże Instytucie uzyskał doktorat (1977), habilitował się natomiast na Politechnice Wrocławskiej. W latach 1980–1982 był również wykładowcą przy Katedrze Sztuki Średniowiecznej Powszechnej (Katedra Historii Sztuki Europejskiej) KUL. W 1994 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.